هانتاویروس؛ معرفی، راه‌های انتقال، علائم، نکات هشداردهنده و راه‌های پیشگیری در مصاحبه با دکتر طاهره سوری متخصص عفونی
گزارش تلویزیون اینترنتی دانشگاه علوم پزشکی تهران
در راستای اطلاع‌رسانی علمی و افزایش آگاهی عمومی درباره بیماری‌های ویروسی و راه‌های پیشگیری از آن‌ها، در گفت‌وگویی با دکتر سوری، موضوع هانتاویروس، نحوه انتقال، علائم بالینی، موقعیت‌های پرخطر و راه‌های مقابله با این بیماری مورد بررسی قرار گرفت.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی تهران؛
دکتر سوری در این گفت‌وگو با تأکید بر اینکه هانتاویروس، ویروس جدیدی نیست، توضیح دادند که این بیماری سال‌هاست در بسیاری از نقاط جهان شناخته شده و در برخی مناطق به‌صورت بومی نیز وجود داشته است؛ اما در مواقعی که مواردی از ابتلا یا شیوع در یک منطقه یا محیط خاص گزارش می‌شود، توجه افکار عمومی و رسانه‌ها دوباره به این ویروس جلب می‌شود. به گفته ایشان، همین مسئله ضرورت شناخت عمومی دقیق‌تر نسبت به ماهیت بیماری، راه‌های انتقال و اصول پیشگیری را دوچندان می‌کند.
هانتاویروس چگونه منتقل می‌شود؟
در این گفت‌وگو توضیح داده شد که هانتاویروس عمدتاً از طریق جوندگان، به‌ویژه موش‌ها به انسان منتقل می‌شود. یکی از مهم‌ترین مسیرهای انتقال، تماس غیرمستقیم با ادرار موش آلوده است. زمانی که ادرار جوندگان در محیط باقی می‌ماند و خشک می‌شود، ممکن است در اثر جارو کردن، آب و جارو، بلند شدن گرد و خاک یا حتی وزش باد، ذرات آلوده در هوا پراکنده شوند و فرد از طریق استنشاق در معرض ویروس قرار گیرد. به همین دلیل، محیط‌های آلوده و پرگردوغبار از جمله مهم‌ترین عوامل خطر در انتقال این بیماری به شمار می‌آیند.
چه مکان‌هایی می‌توانند پرخطر باشند؟
به گفته دکتر سوری، فضاهایی مانند انباری‌های متروکه، خانه‌های قدیمی یا بلااستفاده، مناطق جنگلی، سوله‌ها، فضاهای بسته‌ای که احتمال حضور جوندگان در آن‌ها زیاد است و به‌طور کلی هر محیطی که نشانه‌هایی از حضور موش در آن دیده می‌شود، می‌تواند از جمله نقاط پرخطر برای مواجهه با هانتاویروس باشد. در چنین شرایطی، انجام اقداماتی مانند جارو کردن یا تمیز کردن بدون رعایت اصول ایمنی، خطر تماس با ذرات آلوده را افزایش می‌دهد.
علائم بیماری هانتاویروس چیست؟
در بخش دیگری از این گفت‌وگو، دکتر سوری به علائم این بیماری اشاره کردند و توضیح دادند که نشانه‌های اولیه هانتاویروس ممکن است کاملاً غیراختصاصی باشد و در ابتدا شبیه به آنفولانزا یا سایر عفونت‌های ویروسی عمومی ظاهر شود. از جمله علائم مطرح‌شده می‌توان به تب و لرز، بدن‌درد، استخوان‌درد، سردرد، درد مفاصل و در برخی موارد بروز دانه‌های پوستی اشاره کرد. همین شباهت علائم اولیه با بیماری‌های شایع‌تر، ممکن است تشخیص را دشوارتر کند.
موارد شدید بیماری و احتمال اشتباه با بیماری‌های دیگر
دکتر سوری همچنین خاطرنشان کردند که در برخی بیماران، هانتاویروس می‌تواند شکل شدیدتری پیدا کند و حتی موجب درگیری ریوی و نیاز به بستری شود. به گفته ایشان، در بعضی مناطق دنیا از جمله اروپا و آمریکا، فرم‌های ریوی بیماری بیشتر مورد توجه قرار گرفته‌اند و در چنین شرایطی ممکن است علائم آن با ذات‌الریه، سرماخوردگی شدید، آنفولانزا یا حتی کرونا اشتباه گرفته شود. به همین دلیل، بررسی سابقه حضور فرد در محیط‌های آلوده یا تماس با مکان‌های مشکوک، در رسیدن به تشخیص درست اهمیت زیادی دارد.
درمان و واکسن؛ آیا راهکار اختصاصی وجود دارد؟
در ادامه این گفت‌وگو تأکید شد که برای هانتاویروس، درمان اختصاصی و واکسن مشخصی وجود ندارد و اقدامات درمانی بیشتر به‌صورت حمایتی و علامتی انجام می‌شود. به این معنا که در صورت بروز بیماری، کنترل علائم و مراقبت از وضعیت عمومی بیمار اهمیت پیدا می‌کند. دکتر سوری اشاره کردند که هرچند بسیاری از مبتلایان با مراقبت مناسب بهبود پیدا می‌کنند، اما در موارد شدید، بیماری می‌تواند خطرناک باشد و حتی مرگ نیز در برخی موارد گزارش شده است.
انتقال انسان به انسان؛ نادر اما قابل ذکر
یکی دیگر از نکات مهم این گفت‌وگو، اشاره به موضوع انتقال انسان به انسان بود. دکتر سوری توضیح دادند که این نوع انتقال بسیار نادر است و مسیر اصلی ابتلا، همان مواجهه با ذرات آلوده محیطی ناشی از ترشحات جوندگان است. بنابراین، نگرانی اصلی باید معطوف به محیط‌های آلوده و رعایت بهداشت و احتیاط در مواجهه با آن‌ها باشد.
مهم‌ترین راه مقابله: پیشگیری
در جمع‌بندی این گفت‌وگو، بر این نکته تأکید شد که با توجه به نبود درمان اختصاصی و واکسن، پیشگیری مهم‌ترین راه مقابله با هانتاویروس است. پرهیز از ورود بدون محافظت به مکان‌های مشکوک، اجتناب از جارو کردن محیط‌های آلوده بدون رعایت اصول ایمنی، و استفاده از ماسک هنگام قرار گرفتن در فضاهای پرگردوغبار یا هنگام تمیز کردن مکان‌هایی که احتمال حضور جوندگان در آن‌ها وجود دارد، از مهم‌ترین اقدامات پیشگیرانه به شمار می‌رود.
جمع‌بندی
هانتاویروس اگرچه بیماری تازه‌ای نیست، اما به دلیل شباهت علائم اولیه آن با بسیاری از عفونت‌های ویروسی و همچنین ارتباط مستقیم آن با شرایط محیطی، نیازمند آگاهی عمومی بیشتر است. شناخت راه‌های انتقال، توجه به محیط‌های پرخطر، استفاده از وسایل محافظتی و مراجعه به‌موقع در صورت بروز علائم مشکوک، می‌تواند نقش مهمی در کاهش خطر ابتلا و کنترل عوارض بیماری داشته باشد.
ارسال نظر